நிறைவேற்று அதிகார ஜனாதிபதி ஆட்சிமுறை 1978ஆம் ஆண்டில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டதிலிருந்து இதுவரை திசநாயக்க ஒன்பது ஜனாதிபதிகள் பதவியில் இருந்திருக்கிறார்கள். காலங்காலமாக நாட்டின் அரசியல் அதிகாரம் ஒரு குறிப்பிட்ட பாரம்பரிய அரசியல் மேல்தட்டு வர்க்கத்தினரின் கரங்களிலேயே சுழன்று கொண்டிருந்தது. ரணசிங்க பிரேமதாச, மைத்திரிபால சிறிசேன மற்றும் அநுர குமார திசாநாயக்க ஆகிய மூவரைத் தவிர, ஏனைய ஆறு ஜனாதிபதிகளும் குடும்பப் பாரம்பரியம், உயர்குடிப் பின்னணி மற்றும் பாரம்பரிய அரசியல் கட்சிகளின் கட்டமைப்புக்களைச் சேர்ந்தவர்களாகவே இருந்தனர்.
இவர்களில் திசாநாயக்கவின் வருகை மிகவும் தனித்துவமானது. வடமத்திய மாகாணத்தின் தம்புத்தேகம பகுதியில் எளிமையான விவசாயக் குடும்பப் பின்புலத்திலிருந்து வந்து, ஆயுதமேந்திய கிளர்ச்சிகளின் வரலாற்றுப் பின்னணியைக் கொண்ட மக்கள் விடுதலை முன்னணியின் (ஜே.வி.பி.) தலைவராக உருவெடுத்து தேசிய மக்கள் சக்தியின் மூலம் நாட்டின் ஒன்பதாவது நிறைவேற்று அதிகார ஜனாதிபதியாக அவர் பதவிக்கு வந்தது "அரசியல் அதிகாரத்தின் வர்க்க மாற்றம்" என்று வர்ணிக்கப்பட்டது.
2024 செப்டெம்பர் 23ஆம் திகதி திசாநாயக்க ஜனாதிபதியாகப் பதவியேற்றதற்கு பிறகு "இலங்கையில் அதிகார நிலை மாற்றமும் அரசியல் எழுச்சியும்" என்ற தலைப்பில் எழுதிய கட்டுரை ஒன்றில் நாட்டின் முன்னணி அரசியல் அறிவியல் பேராசிரியரான ஜெயதேவ உயன்கொட பின்வருமாறு குறிப்பிட்டிருந்தார்:
"புதிய ஜனாதிபதியாக திசாநாயக்க பதவியேற்ற நிகழ்வு வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த புதிய தொடக்கம் ஒன்றைக் குறித்து நிற்கிறது. அது அரசியல் அதிகாரத்தின் வர்க்கத் தளங்களில் ஒரு திடீர் நகர்வை அடையாளப்படுத்துகிறது. அதாவது, கொழும்பை மையமாகக் கொண்ட, மேற்கத்தைய பாணி வாழ்க்கை முறையைப் பின்பற்றும் வசதி படைத்த ஒரு சிறிய எண்ணிக்கையிலான பிரிவினரிடமிருந்து அதிகாரத் தளங்கள் உயர் வர்க்கத்தவர்கள் அல்லாத சமூக சக்திகளின் கூட்டணி ஒன்றுக்கு நகர்ந்திருக்கிறது.
"காலனித்துவ ஆட்சியாளர்களிடம் இருந்து 1948 ஆம் ஆண்டில் சுதந்திரமடைந்த நாளில் இருந்து இலங்கையின் ஜனநாயகம், அரசியல் அதிகாரத்தில் உயர் வர்க்கத்தவர்களின் முறிவடையாத தொடர்ச்சியை உத்தரவாதம் செய்திருந்தது என்றால், இப்போது அது கடந்த காலத்தில் இருந்து ஒரு விலகலைத் தோற்றுவித்திருக்கிறது. இது ஜனநாயகமும் சுதந்திரமான, நேர்மையான தேர்தல்களும் அவ்வப்போது தோற்றுவிக்கக்கூடிய ஒரு வியத்தகு தருணமாகும்.
"குறிப்பாக, ஜனாதிபதி தேர்தல் முடிவுகள் அமைதியான, --இரத்தம் சிந்தாத அதிகார மாற்றத்தையும் குறித்து நிற்கிறது. சுமார் ஏழு தசாப்தங்களாக வசதிபடைத்த சமூக வர்க்கங்களின் பிறப்புரிமை போன்று நிலைத்திருந்த ஊழல்தனமான, நாட்பட்டுப்போன அரசாங்க முறைமை ஒன்றை முழுவதுமாக மாற்றியமைப்பதற்கான வாக்குறுதியுடன் புதிய ஜனாதிபதி தனது மக்கள் ஆணையைப் பெற்றிருக்கிறார். ஜனநாயகத்தின் ஊடாக நிறுவனமயப்படுத்தப்பட்டிருந்த அரசியல் அதிகாரத்தின் மீதான வர்க்க ஏகபோகம் பொது மக்களாலேயே இப்போது தகர்க்கப்பட்டிருக்கிறது.
"உயர்வர்க்க சமூகங்களைச் சாராத பிரதிநிதிகள் என்ற வகையில் ஜனாதிபதி திசாநாயக்கவும் தேசிய மக்கள் சக்தி அரசாங்கமும் மெய்யான மாற்றத்தை வேண்டிநிற்கும் மக்களின் உணர்வுகளை மதித்துச் செயற்படக்கூடிய சிறந்த ஆட்சியாளர்களாகவும் சிறந்த ஜனநாயகவாதிகளாகவும் தங்களால் செயற்படமுடியும் என்பதை நிரூபிக்க வேண்டிய பொறுப்பைக் கொண்டிருக்கிறார்கள்."
இத்தகைய பின்புலத்தில், ஜனாதிபதி திசாநாயக்கவின் ஆட்சி இரு வருடங்களை நிறைவுசெய்திருக்கும் நிலையில், முன்னைய ஜனாதிபதிகளின் ஆட்சிமுறையோடு ஒப்பீட்டளவில் அவரின் ஆட்சித்திறன், சாதனைகள், குறைபாடுகள் மற்றும் சாத்தியமான எதிர்காலப் போக்குகள் குறித்து இந்த பத்தி இன்று ஆராய்கிறது.
ஜே. ஆர். ஜயவர்தன
ஜே. ஆர். ஜயவர்தன முதல் ரணில் விக்கிரமசிங்க வரையிலான பாரம்பரிய அதிகார வர்க்க ஆட்சியாளர்கள் ஜனாதிபதி பதவியை அதியுயர் அதிகார மையமாகவும் ஆடம்பர மற்றும் பாதுகாப்புப் பரிவாரங்கள் நிறைந்த ஒன்றாகவும் பேணி வந்தனர். ஆனால், திசாநாயக்க தனது எளிமையான பின்புலத்தின் இயல்புக்கு உரித்தான முறையில் தோற்றத்திலும் நடைமுறையிலும் படாடோபமற்ற ஒரு ஜனாதிபதியாக தன்னை மக்கள் முன்னிறுத்துவதில் கவனம் செலுத்துகிறார்.
முன்னைய பல ஆட்சிகளில் (குறிப்பாக, ராஜபக் ஷ சகோதரர்களின் ஆட்சியில் ) ஆட்சிமுறையின் சகல பிரிவுகளிலும் குடும்ப உறுப்பினர்களின் ஆதிக்கம் உச்ச நிலையில் இருந்தது. திசாநாயக்கவின் ஆட்சியில் குடும்ப ஆதிக்க அரசியல் என்பது முற்றிலும் இல்லாத சூழல் தோற்றுவிக்கப்பட்டிருப்பது முக்கியமான ஒரு மாற்றமாகும். ஜனாதிபதியையோ அல்லது அமைச்சர்களையோ அவர்களது வாழ்க்கைத் துணையுடன் பொது வெளியில் காணக்கூட முடிவதில்லை.
ஜே.வி.பி.யின் மார்க்சியப் பின்புலம் குறித்து பல்வேறு விமர்சனங்கள் இருக்கின்ற போதிலும், ஒருவிதமான இடதுசாரி ஒழுக்கத்தையும் கூட்டுத் தலைமைத்துவத்தையும் மையமாகக் கொண்ட தேசிய மக்கள் சக்தியின் வழிகாட்டலில் நிருவாகம் இயங்குவதால் தனிநபரின் விருப்பு வெறுப்புக்களை விடவும் கட்சியின் கொள்கைத் தீர்மானங்களுக்கே முன்னுரிமை அளிக்கப்படுகிறது. ஆனால், அந்த தீர்மானங்கள் குறித்து பல்வேறு விமர்சனங்கள் முன்வைக்கப்படுவது வேறு விடயம்.
பொருளாதார மீட்சிக்காக ரணில் விக்கிரமசிங்க அரசாங்கம் முன்னெடுத்த சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் உதவியுடனான மறுசீரமைப்புத் திட்டத்தை விமர்சித்து ஆட்சிக்கு வந்த போதிலும், தேசிய மக்கள் சக்தியிடம் நடைமுறைச் சாத்தியமான வேறு திட்டம் எதுவும் இல்லாத காரணத்தால் பொருளாதாரச் சரிவை மேலும் தீவிரமடையாமல் கட்டுப்படுத்துவதற்காக அதே உடன்படிக்கையை தொடர வேண்டிய நிர்ப்பந்தம் ஏற்பட்டது. தேசிய மக்கள் சக்திக்கென்று பொருளாதாரக் கொள்கை ஏதாவது இருக்கிறதா என்பது எவருக்கும் தெரியவில்லை.
தேர்தல் காலத்தில் அளித்த வாக்குறுதிகளுக்கு அமைய, நடுத்தர மற்றும் உழைக்கும் மக்களுக்கு வரிக் குறைப்புகளையோ அல்லது பெரும் பொருளாதார நிவாரணங்களையோ வழங்கமுடியாமல் சர்வதேச நிதி நிறுவனங்களின் நிபந்தனைகளுக்கு கட்டுப்பட வேண்டிய நிலையில் அரசாங்கம் இருக்கிறது. சர்வதேச நாணய நிதியத்துடனான உடன்படிக்கையை மீள்பேச்சுவார்த்தைக்கு உட்படுத்துவதாக தேர்தல் காலத்தில் தேசிய மக்கள் சக்தி கூறியபோதிலும், கடந்த இரு வருடங்களில் அது சாத்தியமாகவில்லை.
முன்னைய அரசாங்கங்களின் காலத்தில் இடம்பெற்ற ஊழல் முறைகேடுகள் மற்றும் நிதி மோசடிகள் தொடர்பான விசாரணைகளை அரசாங்கம் முடுக்கிவிட்டிருப்பதையும் அரச துறையில் இயன்றளவுக்கு வெளிப்படைத்தன்மையைக் கொண்டு வருவதற்கு முயற்சிகளை முன்னெடுப்பதையும் மக்கள் ஆதரித்து வரவேற்கின்றனர். போதைப்பொருள் கடத்தல் மற்றும் பாதாள உலகக் கும்பல்களின் நடவடிக்கைகைளை கட்டுப்படுத்துவதற்கு அரசாங்கம் எடுத்து வரும் நடவடிக்கைகள் குறிப்பிடத்தக்கவை.
ஆனால், சிறுபான்மைச் சமூகங்களின் பிரச்சினைகளைப் பொறுத்தவரை, குறிப்பாக வடக்கு, கிழக்கு தமிழ்ப்பேசும் மக்களின் நியாயபூர்வமான அரசியல் அபிலாஷைகள், அதிகாரப்பகிர்வு மற்றும் மூன்று தசாப்தகால போரின் விளைவான மனிதாபிமானப் பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வுகளைக் காண்பதில் முன்னைய அரசாங்கங்களைப் போன்றே தேசிய மக்கள் சக்தி அரசாங்கமும் தயக்கம் காட்டுகிறது.
சகல சமூகங்களையும் சமத்துவமாக நடத்துவதும் இனவாதமும் மதத் தீவிரவாதமும் மீண்டும் தலையெடுக்காமல் இருப்பதை உறுதி செய்வதும் தங்களது உறுதியான கொள்கை என்று ஜனாதிபதி திசாநாயக்கவும் அரசாங்கத் தலைவர்களும் இடையறாது கூறிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால், போரின் விளைவாக தமிழ் மக்கள் முகங்கொடுக்கின்ற பிரத்தியேகமான பல்வேறு பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வுகளைக் காணாமல் வெறுமனே சமத்துவக் கோட்பாட்டைப் பற்றி பேசிக் கொண்டிருப்பதில் அர்த்தமில்லை.
வடக்கு, கிழக்கில் இராணுவத்தினர் வசமுள்ள குடிமக்களுக்குச் சொந்தமான வளமான காணிகளை விடுவிப்பதிலும் கடந்த காலப் போர்க் குற்றங்கள் மற்றும் காணாமலாக்கப்பட்டோர் தொடர்பான உண்மை கண்டறியும் பொறிமுறைகளை உருவாக்குவதிலும் அரசாங்கம் அக்கறை காட்டத் தயாராக இல்லை.
பதவிக்கு வந்ததும் ஒரு மாத காலத்திற்குள் மாகாணசபை தேர்தல்களை நடத்துவதாக வாக்குறுதி வழங்கிய தேசிய மக்கள் சக்தி, தற்போது இரு வருடங்கள் நிறைவடைகின்ற நிலையிலும் கூட அதை நிறைவேற்றவில்லை. மாறாக, அந்த தேர்தல்களை மேலும் தாமதிப்பதற்காக பாராளுமன்ற தெரிவுக்குழு போன்ற தந்திரோபாயங்களை அரசாங்கம் கையாளுகின்றது என்ற சந்தேகம் மக்கள் மத்தியில் வலுவடைந்திருக்கிறது.
அதிகாரப் பகிர்வைச் செய்வதற்காக முன்னெடுக்கப்பட்ட சகல முன்னைய முயற்சிகளையும் கடுமையாக எதிர்த்த கசப்பான வரலாற்றை ஜே.வி.பி. கொண்டிருக்கிறது. அதனால், மாகாண சபை தேர்தல்களை நடத்துவதிலோ அல்லது அரசியலமைப்புக்கான 13 ஆவது திருத்தத்தை நடைமுறைப்படுத்துவதிலோ தேசிய மக்கள் சக்தி அரசாங்கத்துக்கு அக்கறை இருக்கும் என்று நம்புவதற்கில்லை.
இந்தியாவின் தலையீட்டின் காரணமாக சுமார் நாற்பது வருடங்களுக்கு முன்னர் கொண்டு வரப்பட்ட மாகாண சபைகள் முறை மாத்திரமே அதிகாரப் பகிர்வு தொடர்பில் இலங்கை அரசியலமைப்பில் இருக்கின்ற ஒரேயொரு சட்ட ரீதியான ஏற்பாடாகும். ஜே.வி.பி.யின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள இனறைய அரசாங்கத்தின் காலத்தில் அதற்கு ஏற்படக்கூடிய கதி குறித்து பலத்த சந்தேகங்கள் இயல்பாகவே எழுகின்றன.
ரில்வின் சில்வா
புதிய அரசியலமைப்பு கொண்டுவரப்படும் வரை மாகாண சபைகள் முறை தொடரும் என்று பொதுச் செயலாளர் ரில்வின் சில்வா உட்பட ஜே.வி.பி.யின் தலைவர்கள் கூறுகின்றார்கள்.
மாகாணசபை தேர்தல்களை நடத்தாமல் ஜனாதிபதியின் நேரடிப் பிரதிநிதிகளான ஆளுநர்கள் மூலமாக மாகாணங்களை நிருவகிப்பது அதிகாரப் பகிர்வுக் கோட்பாட்டை கேலி செய்வதற்கு ஒப்பானதாகும். புதிய அரசியலமைப்பு கொண்டுவரப்படும் வரை மாகாண சபைகளை மக்களினால் தெரிவு செய்யப்படும் பிரதிநிதிகள் நிருவகிப்பதை உறுதி செய்தால் மாத்திரமே இது விடயத்தில் தமிழ் மக்களின் நம்பிக்கையை அரசாங்கத்தினால் பெறக்கூடியதாக இருக்கும்.
தேசிய மக்கள் சக்தி ஆட்சிக்கு புதிய கட்சி என்பதாலும் அதன் அரசாங்கத்தின் தலவர்களின் வர்க்கநிலை காரணமாகவும் பாரம்பரிய அரசு இயந்திரத்தையும் உயர்மட்ட அதிகாரிகள் வர்க்கத்தையும் முழுமையாகக் கையாளும் அனுபவம் இன்மையால் சில கொள்கைமுடிவுகளைச் செயற்படுத்துவதில் நெருக்கடிகளை எதிர்நோக்க வேண்டியிருக்கிறது. முக்கியமான அமைச்சர்கள் இதை வெளிப்படையாக ஆத்திரத்துடன் கூறியும் இருக்கிறார்கள். பாரம்பரிய அரசியல் அதிகார வர்க்கத்துக்கு சேவை செய்துவந்த பழைய அரசு இயந்திரத்தை அப்படியே வைத்துக்கொண்டு பயனுறுதியுடைய மாற்றங்களைக் கொண்டுவர முடியாது என்பதை இது வெளிக்காட்டுகிறது.
ஜனாதிபதி திசாநாயக்க தனது பதவிக் காலத்தின் எஞ்சிய மூன்று வருடங்களிலும் கடுமையான சவால்களை எதிர்நோக்க வேண்டியிருக்கும். புதிய அரசியலமைப்பு வரைவுச் செயன்முறைகளை ஓர் அரசாங்கம் அதன் பதவிக்காலத்தின் பிற்பகுதியில் முன்னெடுப்பதில் பலவிதமான நெருக்கடிகளுக்கு முகங்கொடுக்க வேண்டியிருக்கும். நிறைவேற்று அதிகார ஜனாதிபதி ஆட்சிமுறை திசாநாயக்கவின் இந்த பதவிக்காலத்திற்கு ஒழிக்கப்படுவதற்கான சாத்தியங்கள் குறித்து பலத்த சந்தேகங்கள் எழுகின்றன.
ஜனாதிபதி திசநாயக்க இடதுசாரிச் சித்தாந்தங்களுக்கு அழுத்தம் கொடுக்காமல், முதலாளித்துவ உலகப் பொருளாதார அமைப்போடு இணங்கிச் செல்லும். " ஒரு சமூக ஜனநாயகவாதியாக " உருமாற்றமடைந்து வருகிறார் என்பதே உண்மை.
சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் நிபந்தனைகளும் கடன் மறுசீரமைப்புச் செயன்முறைகளும் தொடரும்போது மக்களின் எதிர்பார்ப்புக்களை நிறைவேற்ற முடியாமல். போனால், தொழிற்சங்கங்கள் மற்றும் வெகுஜன அமைப்புக்களின் எதிர்ப்புக்கு முகங்கொடுக்க வேண்டியிருக்கும்.
இலங்கையின் பன்முகத்தன்மையை அங்கீகரித்து சிறுபான்மையினச் சமூகங்களின் நம்பிக்கையை வென்றெடுக்கும் வகையில் அதிகாரப் பகிர்விலும் சீர்திருத்தங்களிலும் ஜனாதாபதி திசாநாயக்க எடுக்கும் முடிவுகளிலேயே அவரது எதிர்கால ஆட்சியின் வெற்றியும் தோல்வியும் தங்கியிருக்கிறது.
இது இவ்வாறிருக்க, ஜே.வி.பி.யின் பொதுச் செயலாளர் ரில்வின் சில்வாவுக்கும் ஜனாதிபதி திசாநாயக்கவுக்கும் இடையிலான அரசியல் உறவும் ஜனாதிபதிக்கு பின்னால் இயங்கும் சக்தியாக சில்வா பார்க்கப்படுவதும் இன்றைய இலங்கை அரசியலில் மிகவும் கூர்ந்து கவனிக்கப்படும் ஒரு முக்கிய அம்சமாகும்.
திசாநாயக்க ஜே.வி.பி.யின் முகமாகவும் மக்கள் செல்வாக்குமிக்க தலைவராகவும் விளங்குகின்ற அதேவேளை, சில்வா கட்சியின் கட்டமைப்புகள் மற்றும் சித்தாந்தக் கட்டுப்பாட்டை தனது கைகளில் வைத்திருக்கும் பிரதான அமைப்பாளராகச் செயற்படுகிறார்.
பாரம்பரியமாக இலங்கை அரசியலில் ஜனாதிபதியே அவரது கட்சியின் முழுமையான அதிகார மையமாகத் திகழ்வார். ஆனால், ஜே.வி.பி.யைப் பொறுத்தவரை, நாட்டின் நிறைவேற்று அதிகார ஜனாதிபதியாக திசாநாயக்க இருந்தாலும், கட்சியின் தீர்மானங்கள் மற்றும் கொள்கை வகுப்பதில் பொதுச்செயலாளர் என்ற வகையில் சில்வாவின் செல்வாக்கு மிகவும் அதிகமானதாகவே தெரிகிறது.
அரசாங்க நிருவாகத்தை திசாநாயக்க தலைமையிலான அமைச்சரவை வழி நடத்தினாலும், கட்சித் தொண்டர்களின் எதிர்பார்ப்புக்களையும் அரசாங்க தீர்மானங்களையும் ஒருங்கிணைக்கும் பாலமாக சில்வா விளங்குகிறார். ஜனாதிபதி செயலகம் ஒரு புறமும் பெலவத்தையில் அமைந்திருக்கும் ஜே.வி.பி.யின் தலைமையகம் மறுபுறமும் இரு அதிகார மையங்கள் இயங்குவது போன்ற ஒரு தோற்றப்பாட்டை அரசியல் விமர்சகர்கள் சுட்டிக்காட்டுகிறார்கள்.
எதிர்காலத்தில் சர்வதேச நிதி நிறுவனங்களின் நிபந்தனைகள் அல்லது பொருளாதார மறுசீரமைப்புகள் தீவிரமடைந்து மக்களின் அதிருப்தி அதிகரிக்குமானால், கடுமையான இடதுசாரி நிலைப்பாட்டைக் கொண்ட சில்வாவின் தலைமையிலான கட்சியின் பிரிவிற்கும் அரசாங்கத்தின் நடைமுறைச் சவால்களை எதிர்கொள்ளும் ஜனாதிபதி திசாநாயக்கவுக்கும் இடையில் கொள்கை நீதியான முரண்பாடுகள் ஏற்படுவதற்கான சாத்தியக்கூறுகள் இருப்பதாகவும் அவதானிகள் பரவலாக அபிப்பிராயப்படுகிறார்கள்.
இதேவேளை, தேசிய மக்கள் சக்தி அரசாங்கத்தினதும் ஜனாதிபதி திசாநாயக்கவினதும் இன்றைய மக்கள் செல்வாக்கு குறித்து மாறுபட்ட கருத்துக்கள் நிலவுகின்றன. ஆரம்பத்தில் நிலவிய பெரும் எதிர்பார்ப்புகளுடன் ஒப்பிடும்போது குறிப்பிட்ட சில தளங்களில் விமர்சனங்களும் ஆதரவுக்குறைவும் தென்பட்டாலும், ஒட்டுமொத்த மக்கள் திருப்தி விகிதம் இன்னமும் ஒப்பீட்டளவில் வலுவாக இருப்பதாகவே தெரிகிறது.
2024 பாராளுமன்றத் தேர்தலில் 61 சதவீத வாக்குகளைப் பெற்ற தேசிய மக்கள் சக்தி 2025 உள்ளூராட்சி தேர்தல்களில் 43 சதவீத வாக்குகளையே பெறக்கூடியதாக இருந்தது. இந்த சரிவு மாகாணசபை தேர்தல்களை நடத்துவதில் அரசாங்கம் அவசரம் காட்டாததற்கான காரணங்களில் ஒன்று என்று நம்பப்படுகிறது.
அரசாங்கத்தின் மீது அதிருப்தி எழுந்தாலும், அதற்கு மாற்றாக வலுவானதும் நம்பகமானதுமான எதிர்க்கட்சி ஒன்று இன்னமும் உருவாகாதது அரசாங்கத்துக்கு சாதகமான ஒரு காரணியாக இருக்கிறது. திசாநாயக்கவுக்கு நிகரான தலைமைத்துவ ஆளுமை எதிர்க்கட்சிகள் மத்தியில் தற்போது இல்லை என்பது இன்னொரு காரணியாகும்.
அரசாங்கத்தின் மீதான ஆரம்பக்கட்ட "அதிதீவிர ஆதரவு அலை" சற்றே தணிந்து, மக்கள் நடைமுறைப் பொருளாதாரச் சவால்களை எதிர்கொள்ளத் தொடங்கியிருப்பதால் தேசிய மக்கள் சக்தியின் செல்வாக்கில் இயல்பான சரிவு ஏற்படவே செய்யும். அதன் காரணத்தினாலேயே ஜனாதிபதி திசாநாயக்க தனது தலைமையில் மாவட்டந்தோறும் பேரணிகளை நடத்தி தங்களது நிலைப்பாடுகளுக்கு மக்களின் ஆதரவைத் திரட்டும் முயற்சிகளில் இறங்கத் தீர்மானித்தார் போலும்.
-வீரகத்தி தனபாலசிங்கம்-
